جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۳
ای آنکه تو را نظیر و همتا نبود
واندر همه علم جز تو دانا نبود
افتاده و ناتوان چو موریم ضعیف
زیرا که به غیر از تو توانا نبود
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۳۵روزیت هوای من درویش نبود
- شمارهٔ ۱۳۶فریاد ز دست جور این چرخ کبود
- شمارهٔ ۱۳۷بیچاره کسی که از وطن دور شود
- شمارهٔ ۱۳۸بر درد دلم طبیب ار آگاه شود
- شمارهٔ ۱۳۹ای روی تو سرخ چون گل شفتالود
- شمارهٔ ۱۴۰تا چرخ دگر روی به کار که نهد
- شمارهٔ ۱۴۱از چرخ بجز جفا چه در بار آید
- شمارهٔ ۱۴۲مشّاطه چو حسن دوست آراسته دید
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.