جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۲
امشب مه ده چار بیاراسته بود
نور از رخ تو به عاریت خواسته بود
در باغ گذشته‌ای همانا تو و سرو
بر عذر قدمهای تو برخاسته بود
جهان ملک خاتون
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۳۴بیچاره کسی که محرمش کس نبود
- شمارهٔ ۱۳۵روزیت هوای من درویش نبود
- شمارهٔ ۱۳۶فریاد ز دست جور این چرخ کبود
- شمارهٔ ۱۳۷بیچاره کسی که از وطن دور شود
- شمارهٔ ۱۳۸بر درد دلم طبیب ار آگاه شود
- شمارهٔ ۱۳۹ای روی تو سرخ چون گل شفتالود
- شمارهٔ ۱۴۰تا چرخ دگر روی به کار که نهد
- شمارهٔ ۱۴۱از چرخ بجز جفا چه در بار آید
درباره‌ی جهان ملک خاتون
جَهانْ‌مَلِک خاتون دختر جلال الدین مسعودشاه اینجو (بنیان‌گذار فرمان‌روایی اینجو در فارس) شاهدخت و بانوی شاعر ایرانی است که در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم هجری می‌زیست؛ وی زادهٔ پیش از ۷۲۴ هجری قمری در شیراز و درگذشته بین ۷۸۴ تا ۷۹۵ هجری قمری است. او هم‌دوره با حافظ و عبید زاکانی بود و با عبید زاکانی مشاعره و رودررویی داشته است...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.