پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۷۲ - وطن دوستیما که اطفال این دبستانیم
  2. شمارهٔ ۷۳ - حکایت خلعتمستوفی کل قصۀ چل طوطی شد
  3. شمارهٔ ۷۴ - رسواگویی که تو رُسوایی من با تو نیامیزم
  4. شمارهٔ ۷۵ - مزاح با مقبل دیوانقنبل الدوله مقبل دیوان
  5. شمارهٔ ۷۶ - یادآوریخسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیست
  6. شمارهٔ ۷۷ - حیلهدیشب دو نفر از رفقا آمده بودند
  7. شمارهٔ ۷۸ - دو هدیهآمد مرا دو هدیه چو دو قرص مهر و ماه
  8. شمارهٔ ۷۹ - سفر اصفهانای مهین خواجه در وزارت تو
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.