پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۷۶ - یادآوری

خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیست

این سخن های دلاویز فراموش مکن

نصب یک حاکم عادل را با سرعت تام

به نگه داری تبریز فراموش مکن

حالت فارس که گردیده ز تأسیس پلیس

آتش فتنه در آن تیز فراموش مکن

امر قزاق که چون امر پلیس است و بود

عاقبت مفسدت آمیز فراموش مکن

اسم این هر دو برافکن ز جنوب و ز شمال

زآخر کار بپرهیز، فراموش مکن

کار نان را که بود فرض و سزد لازم تر

از همه کار و همه چیز فراموش مکن

ناله بیوه زنان را ز پی نان یاد آر

آه پیران سحرخیز فراموش مکن

دفع این جمع که بر رشوه خوری مشغولند

هر یکی در سر یک میز فراموش مکن

گر رئیس الوزرا خواهی و آسایش ملک

مخبرالسلطنه را نیز فراموش مکن

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۷۸ - دو هدیهآمد مرا دو هدیه چو دو قرص مهر و ماه
  2. شمارهٔ ۷۹ - سفر اصفهانای مهین خواجه در وزارت تو
  3. شمارهٔ ۸۰ - آب حیاتآب حیات است پدرسوخته
  4. شمارهٔ ۸۱ - انتقاد از قمه‌زنانزن‌قحبه چه می‌کُشی خودت را
  5. شمارهٔ ۸۲ - شهر کثیفجز گه و گند و کثافت چیزی
  6. شمارهٔ ۸۳ - قربان کمال السلطنهروز قتل ابن ملجم لعنت الله علیه
  7. شمارهٔ ۸۴ - بلدیهپر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لای
  8. شمارهٔ ۸۵ - مزاح با وثوق الدولهای وثوق الدوله آمد فصل دی
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.