پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۷۱ - پیام به نظام الدوله

ناظم الدوله روز جمعۀ ما

مختصر دودی و دمی داریم

منزل حضرت کمال امروز

دور هم جمع و عالمی داریم

عرقی هست و چَرس و تریاکی

کار و بار منظمی داریم

از برای نهار هم گویا

دمی و ماهی کمی داریم

خان درویش هم اگر برسد

نغمۀ زیری و بَمی داریم

نقص در کار ما نبودن تست

ور نه عیش فراهمی داریم

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۷۳ - حکایت خلعتمستوفی کل قصۀ چل طوطی شد
  2. شمارهٔ ۷۴ - رسواگویی که تو رُسوایی من با تو نیامیزم
  3. شمارهٔ ۷۵ - مزاح با مقبل دیوانقنبل الدوله مقبل دیوان
  4. شمارهٔ ۷۶ - یادآوریخسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیست
  5. شمارهٔ ۷۷ - حیلهدیشب دو نفر از رفقا آمده بودند
  6. شمارهٔ ۷۸ - دو هدیهآمد مرا دو هدیه چو دو قرص مهر و ماه
  7. شمارهٔ ۷۹ - سفر اصفهانای مهین خواجه در وزارت تو
  8. شمارهٔ ۸۰ - آب حیاتآب حیات است پدرسوخته
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.