پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۷۲ - وطن دوستی

ما که اطفال این دبستانیم

همه از خاک پاک ایرانیم

همه با هم برادر وطنیم

مهربان همچو جسم با جانیم

اشرف و اَنجَبِ تمام ملل

یادگار قدیم دورانیم

وطن ما به جای مادر ماست

ما گروه وطن پرستانیم

شکر داریم کز طفولیت

درس حب الوطن همی خوانیم

چون که حبِ وطن ز ایمانست

ما یقیناً ز اهل ایمانیم

گر رسد دشمنی برای وطن

جان و دل رایگان بیفشانیم

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۷۴ - رسواگویی که تو رُسوایی من با تو نیامیزم
  2. شمارهٔ ۷۵ - مزاح با مقبل دیوانقنبل الدوله مقبل دیوان
  3. شمارهٔ ۷۶ - یادآوریخسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیست
  4. شمارهٔ ۷۷ - حیلهدیشب دو نفر از رفقا آمده بودند
  5. شمارهٔ ۷۸ - دو هدیهآمد مرا دو هدیه چو دو قرص مهر و ماه
  6. شمارهٔ ۷۹ - سفر اصفهانای مهین خواجه در وزارت تو
  7. شمارهٔ ۸۰ - آب حیاتآب حیات است پدرسوخته
  8. شمارهٔ ۸۱ - انتقاد از قمه‌زنانزن‌قحبه چه می‌کُشی خودت را
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.