پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۱ - مادّه تاریخ وفات جعفرقلی میرزا عَمِّ شاعر ۱۳۰۷ هق

هر که آمد در این جهان ناچار

رود از این جهان چه شَه چه گدا

یک جَهانِ دگر خدای آراست

که بُوَد نامِ آن جهانِ بقا

سویِ دارِ بَقا رَوَد هر کس

که بیامد در این سرایِ فنا

پورِ ایرج نَوادۀ خاقان

آن مَلِک زادۀ فرشته لَقا

من به او صِهر و او به من عَمّ بود

نه من او را نه او پدید مرا

زیست پنجاه و اَندر سال به دَهر

چون در این خاکدان ندید وفا

سویِ جَنَّت برفت با دلِ شاد

تا بماناد جاوادان آن جا

بهرِ تاریخِ فوتش ایرج گفت

رفت جعفرقُلی از این دنیا

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۳ - شرابابلیس شبی رفت به بالین جوانی
  2. شمارهٔ ۴ - کارگر و کارفرماشنیدم کارفرمایی نظر کرد
  3. شمارهٔ ۵ - دربارۀ رفتن مستوفی الممالک و آمدنِ صَمصامُ السلطنهاین شنیدم که چوکابینۀ مستوفی رفت
  4. شمارهٔ ۶ - برای تصویری که به مرحوم عبدالحسینِ بیات داده سُروده استبنگر چگونه کردم بیرون ز جِسم جان را
  5. شمارهٔ ۷ - مرثیهرسمَست هرکه داغ ِ جوان دید، دوستان
  6. شمارهٔ ۸ - کودک دورۀ طلاییبچه هایِ زمانه رند شدند
  7. شمارهٔ ۹ - مرثیهسرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیام
  8. شمارهٔ ۱۰ - مادرگویند مرا چو زاد مادر
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.