پرش به محتوای اصلی
حسین خوارزمی حسین خوارزمی

غزلیات، قصاید و قطعات

شمارهٔ ۴۴

ترک من بار دیگر راه جفا پیش گرفت

بی گنه ترک من خسته درویش گرفت

دلش از صحبت اصحاب که نیک اندیشید

بحکایات حسودان بداندیش گرفت

من دلسوخته ترکش نکنم گرچه کنون

بی گنه ترک من آن ترک جفا کیش گرفت

مرگ خود میطلبم روز و شب از حق بدعا

زانکه بی او دلم از زندگی خویش گرفت

آن پریچهره ندانم چه شنیده ز حسین

که نظر از من بیچاره درویش گرفت

ادامه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۴۶رفتی و یاد تو ز دل ریش من نرفت
  2. شمارهٔ ۴۷این چه داغی است که از هجر تو بر جان من است
  3. شمارهٔ ۴۸به یک لطیفه که دوشینه ذوالجلال انگیخت
  4. شمارهٔ ۴۹گر در هلاک من بود الحق رضای دوست
  5. شمارهٔ ۵۰کنون که کشور خوبی بنام تست ای دوست
  6. شمارهٔ ۵۱جان من بی رخ تو جانم سوخت
  7. شمارهٔ ۵۲مرا چو کعبه دولت حریم خانه اوست
  8. شمارهٔ ۵۳بیا که جان من از داغ انتظار بسوخت
همه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات ←

حسین خوارزمی درباره‌ی حسین خوارزمی

حسین بن حسن خوارزمی از عارفان، نویسندگان و شاعران سده‌های هشتم و نهم هجری است. وی اصالتاً از ماوراءالنهر بوده و به دلیل اقامت طولانی در خوارزم به خوارزمی شهرت یافت. وی از شاگردان ابوالوفا خوارزمی معروف به پیرفرشته بود و به راهنمایی او با مثنوی مولوی آشنا شد و به معانی آن پی برد. بدین واسطه در اطراف و اکناف پرآوازه شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.