پرش به محتوای اصلی
حسین خوارزمی حسین خوارزمی

غزلیات، قصاید و قطعات

شمارهٔ ۲۵۲

بسته ام دل بغم عشق پری رخساری

صنم سیمبری حور ملک کرداری

شادی خاطر هر شیفته غمگینی

مرهم سینه هر سوخته بیماری

دلبری سرو قدی سیمبری مهروئی

بت شکرشکن و طوطی خوش گفتاری

هیچکس را نبود رغبت مشک تاتار

گر برد باد صبا از سر زلفش تاری

واقف از حال دل غمزدگان خویش است

نه چو خوبان زمان عشوه ده غداری

گرچه پیش من دلخسته نیامد یکدم

بر دل خسته من نیست از او آزاری

ای حسین از سر جان بگذر و بگزین عشقش

که نباشد به از این در همه عالم کاری

ادامه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۵۴روزم چو شب تیره شد از درد جدائی
  2. شمارهٔ ۲۵۵مرا تا کی ز هجرانت بسوزد جان به تنهایی
  3. شمارهٔ ۲۵۶گفتم دلا ببین که جفای که میکشی
  4. شمارهٔ ۲۵۷قد رعنا رخ زیبا لب شیرین داری
  5. شمارهٔ ۲۵۸حیف آیدم که چون تو نگار پریوشی
  6. شمارهٔ ۲۵۹ای در اقلیم معانی زده کوس شاهی
  7. شمارهٔ ۲۶۰آه که از ره کرم یار نکرد یارئی
  8. شمارهٔ ۲۶۱تا ز حسن خویش عکسی در جهان انداختی
همه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات ←

حسین خوارزمی درباره‌ی حسین خوارزمی

حسین بن حسن خوارزمی از عارفان، نویسندگان و شاعران سده‌های هشتم و نهم هجری است. وی اصالتاً از ماوراءالنهر بوده و به دلیل اقامت طولانی در خوارزم به خوارزمی شهرت یافت. وی از شاگردان ابوالوفا خوارزمی معروف به پیرفرشته بود و به راهنمایی او با مثنوی مولوی آشنا شد و به معانی آن پی برد. بدین واسطه در اطراف و اکناف پرآوازه شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.