پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۶۴

نباتت بر لب شکّر برآمد

زمرد گرد یاقوتت درآمد

ز گلبرگ تو سنبل سر برآورد

زهی سنبل که از گل بر سر آمد

رخت منشور خوبی داشت بی خط

چو خطت بر مثال عنبر آمد

گواهی داد هر جا شاهدی بود

که در حسن تو خطی دیگر آمد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۶میان ما و شما بود پیش از آن پیوند
  2. شمارهٔ ۶۷سر تا قدم به آب حیاتت سرشته‌اند
  3. شمارهٔ ۶۸ماه‌رویان زلف مشکین را پریشان کرده‌اند
  4. شمارهٔ ۶۹عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیده‌اند
  5. شمارهٔ ۷۰گرچه سیاحان جهان گردیده‌اند
  6. شمارهٔ ۷۱زاهدان با شاهدان همخانه‌اند
  7. شمارهٔ ۷۲نظرها محرم رویت نبودند
  8. شمارهٔ ۷۳بنامیزد چنانت آفریدند
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.