پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹

دیدیم، سواد هند حیرت زار است

روز کِه و مِه چو شام هجران تار است

بسته ست به کار همه شان بخت گره

اینجا گِرِه گشاده در شلوار است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۱دردانهٔ دریای حقیقت درد است
  2. شمارهٔ ۵۲ای سینه بنال، ناله کار من و توست
  3. شمارهٔ ۵۳ساقی، رگ ابر آبداری برخاست
  4. شمارهٔ ۵۴ای تیره شب فراق، پایان وقت است
  5. شمارهٔ ۵۵با ما زاهد، خیال خامت عبث است
  6. شمارهٔ ۵۶دردا که دری نسفته می باید رفت
  7. شمارهٔ ۵۷ما را لب لعل فام می باید، نیست
  8. شمارهٔ ۵۸از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخت
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.