پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

ما را لب لعل فام می باید، نیست

این شهد نصیب کام می باید، نیست

هجری که سرم خمار ازو دارد، هست

وصلی که مرا مدام می باید، نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹از صومعه تا میکده، پر راهی نیست
  2. شمارهٔ ۶۰از خصمی مردمان مرا حال نکوست
  3. شمارهٔ ۶۱آن دیده، که بازاری عشاقش خوست
  4. شمارهٔ ۶۲دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیست
  5. شمارهٔ ۶۳مردی که میان دردمندان فرد است
  6. شمارهٔ ۶۴دلبر بسیار و دل نگهدار کم است
  7. شمارهٔ ۶۵دانی که به من در غمت آیا چه گذشت؟
  8. شمارهٔ ۶۶دوران به نشاط و غم صلایی زد و رفت
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.