حزین لاهیجی
شمارهٔ ۵۶
دردا که دری نسفته می باید رفت
راز دل خود نگفته می باید رفت
می باید داد، جان شیرین بی تو
تلخی ز تو ناشنفته می باید رفت
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۸از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخت
- شمارهٔ ۵۹از صومعه تا میکده، پر راهی نیست
- شمارهٔ ۶۰از خصمی مردمان مرا حال نکوست
- شمارهٔ ۶۱آن دیده، که بازاری عشاقش خوست
- شمارهٔ ۶۲دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیست
- شمارهٔ ۶۳مردی که میان دردمندان فرد است
- شمارهٔ ۶۴دلبر بسیار و دل نگهدار کم است
- شمارهٔ ۶۵دانی که به من در غمت آیا چه گذشت؟
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.