پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۴۸

دل خوش نکند نالهٔ زاری که مراست

وز گریه نمی رود غباری که مراست

با همّت من دولت دنیا چه کند؟

این میکده نشکند خماری که مراست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰در زیر فلک نالهٔ ما بی اثر است
  2. شمارهٔ ۵۱دردانهٔ دریای حقیقت درد است
  3. شمارهٔ ۵۲ای سینه بنال، ناله کار من و توست
  4. شمارهٔ ۵۳ساقی، رگ ابر آبداری برخاست
  5. شمارهٔ ۵۴ای تیره شب فراق، پایان وقت است
  6. شمارهٔ ۵۵با ما زاهد، خیال خامت عبث است
  7. شمارهٔ ۵۶دردا که دری نسفته می باید رفت
  8. شمارهٔ ۵۷ما را لب لعل فام می باید، نیست
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.