پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۵۴

ای تیره شب فراق، پایان وقت است

ای صبح بکش سر از گریبان، وقت است

خون شد دل سنگ از اثر نالهٔ ما

ای زمزمهٔ مرغ سحر خوان، وقت است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶دردا که دری نسفته می باید رفت
  2. شمارهٔ ۵۷ما را لب لعل فام می باید، نیست
  3. شمارهٔ ۵۸از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخت
  4. شمارهٔ ۵۹از صومعه تا میکده، پر راهی نیست
  5. شمارهٔ ۶۰از خصمی مردمان مرا حال نکوست
  6. شمارهٔ ۶۱آن دیده، که بازاری عشاقش خوست
  7. شمارهٔ ۶۲دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیست
  8. شمارهٔ ۶۳مردی که میان دردمندان فرد است
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.