پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۵۳

ساقی، رگ ابر آبداری برخاست

گویا که ز چشم می گساری برخاست

تا آینهٔ جام گرفتی در دست

زآیینهٔ خاطرم غباری برخاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵با ما زاهد، خیال خامت عبث است
  2. شمارهٔ ۵۶دردا که دری نسفته می باید رفت
  3. شمارهٔ ۵۷ما را لب لعل فام می باید، نیست
  4. شمارهٔ ۵۸از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخت
  5. شمارهٔ ۵۹از صومعه تا میکده، پر راهی نیست
  6. شمارهٔ ۶۰از خصمی مردمان مرا حال نکوست
  7. شمارهٔ ۶۱آن دیده، که بازاری عشاقش خوست
  8. شمارهٔ ۶۲دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیست
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.