شمارهٔ ۵۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۵۴ای تیره شب فراق، پایان وقت است
2. شمارهٔ ۵۵با ما زاهد، خیال خامت عبث است
3. شمارهٔ ۵۶دردا که دری نسفته می باید رفت
4. شمارهٔ ۵۷ما را لب لعل فام می باید، نیست
5. شمارهٔ ۵۸از روی تو شمع سان نگاهم همه سوخت
6. شمارهٔ ۵۹از صومعه تا میکده، پر راهی نیست
7. شمارهٔ ۶۰از خصمی مردمان مرا حال نکوست
8. شمارهٔ ۶۱آن دیده، که بازاری عشاقش خوست