پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲

داغی که بکاود سر پرشور کجاست؟

زخمی که گدازد دمِ ساطور کجاست؟

گرمی به دلم نمی کشد شعله، حزین

ای غیرت عشق، آتش طور کجاست؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
  2. شمارهٔ ۲۵آلوده ی کام دل مشو، کام آن است
  3. شمارهٔ ۲۶آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
  4. شمارهٔ ۲۷از داغ فراق سینه ام جوشان است
  5. شمارهٔ ۲۸ازگریهٔ من دیدهٔ اختر شور است
  6. شمارهٔ ۲۹عشق است سلیمان و دل انگشتر اوست
  7. شمارهٔ ۳۰هر چند سپهر فکرم اختربار است
  8. شمارهٔ ۳۱ای ساقی عاشقان، می ناب کجاست؟
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.