حزین لاهیجی
شمارهٔ ۲۴
ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
فصل تو کدام و نوبهار تو کجاست؟
چون موج ، تپیدنم به جایی نرسید
ای بحر محیط غم، کنار تو کجاست؟
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۲۶آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
- شمارهٔ ۲۷از داغ فراق سینه ام جوشان است
- شمارهٔ ۲۸ازگریهٔ من دیدهٔ اختر شور است
- شمارهٔ ۲۹عشق است سلیمان و دل انگشتر اوست
- شمارهٔ ۳۰هر چند سپهر فکرم اختربار است
- شمارهٔ ۳۱ای ساقی عاشقان، می ناب کجاست؟
- شمارهٔ ۳۲عهدیست که آشنا و بیگانه یکیست
- شمارهٔ ۳۳ساقی، قدحی که دور گلزار گذشت
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.