پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

ای ساقی عاشقان، می ناب کجاست؟

ای خضره ره سوختگان، آب کجاست؟

عمریست که بی تو تشنهٔ خون خودم

آن خنجر مژگان سیه تاب کجاست؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳ساقی، قدحی که دور گلزار گذشت
  2. شمارهٔ ۳۴عشق است که درد من و درمان من است
  3. شمارهٔ ۳۵افسانهٔ عشق، راز پنهان من است
  4. شمارهٔ ۳۶یار است که در ظلمت امکان شمع است
  5. شمارهٔ ۳۷این کوچهٔ عمر، وحشت افزا راهی ست
  6. شمارهٔ ۳۸غمنامهٔ ما خواند و جوابی ننوشت
  7. شمارهٔ ۳۹افسوس که درد عشق و درمان هم نیست
  8. شمارهٔ ۴۰هستی بزمی ست، انجمن سازی هست
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.