پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷

از داغ فراق سینه ام جوشان است

هوش من شوریده ز مدهوشان است

در بزم تو، شمع گوید احوال مرا

این چرب زبان وکیل خاموشان است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹عشق است سلیمان و دل انگشتر اوست
  2. شمارهٔ ۳۰هر چند سپهر فکرم اختربار است
  3. شمارهٔ ۳۱ای ساقی عاشقان، می ناب کجاست؟
  4. شمارهٔ ۳۲عهدیست که آشنا و بیگانه یکیست
  5. شمارهٔ ۳۳ساقی، قدحی که دور گلزار گذشت
  6. شمارهٔ ۳۴عشق است که درد من و درمان من است
  7. شمارهٔ ۳۵افسانهٔ عشق، راز پنهان من است
  8. شمارهٔ ۳۶یار است که در ظلمت امکان شمع است
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.