پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۱

امّید گداست، تا در بازی هست

معشوق غنیّ و عشق را آزی هست

خسته به دواتند، نه با خسته دوا

بیچاره نیاز و چاره را نازی هست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
  2. شمارهٔ ۲۴ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
  3. شمارهٔ ۲۵آلوده ی کام دل مشو، کام آن است
  4. شمارهٔ ۲۶آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
  5. شمارهٔ ۲۷از داغ فراق سینه ام جوشان است
  6. شمارهٔ ۲۸ازگریهٔ من دیدهٔ اختر شور است
  7. شمارهٔ ۲۹عشق است سلیمان و دل انگشتر اوست
  8. شمارهٔ ۳۰هر چند سپهر فکرم اختربار است
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.