پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰

از دیده به دیده، ناوک اندازی هست

از سینه به سینه، قاصد رازی هست

خوانده ام رقم دفتر دلها، این بود

ما کارگهیم، کارپردازی هست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲داغی که بکاود سر پرشور کجاست؟
  2. شمارهٔ ۲۳صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
  3. شمارهٔ ۲۴ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
  4. شمارهٔ ۲۵آلوده ی کام دل مشو، کام آن است
  5. شمارهٔ ۲۶آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
  6. شمارهٔ ۲۷از داغ فراق سینه ام جوشان است
  7. شمارهٔ ۲۸ازگریهٔ من دیدهٔ اختر شور است
  8. شمارهٔ ۲۹عشق است سلیمان و دل انگشتر اوست
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.