حزین لاهیجی
شمارهٔ ۱۷
هر چند که خصمی سپهر از جهل است
آسان گذرد به خاطری کو اهل است
عاجز شده روزگار از خصمی ما
دشوار زمانه بس که بر ما سهل است
حزین لاهیجی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۹دل گم شده است، سینه پردازی هست
- شمارهٔ ۲۰از دیده به دیده، ناوک اندازی هست
- شمارهٔ ۲۱امّید گداست، تا در بازی هست
- شمارهٔ ۲۲داغی که بکاود سر پرشور کجاست؟
- شمارهٔ ۲۳صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
- شمارهٔ ۲۴ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
- شمارهٔ ۲۵آلوده ی کام دل مشو، کام آن است
- شمارهٔ ۲۶آن غنچه که نشکفد به گلشن لب ماست
درباره‌ی حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.