پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶

خورشید، علم به کوهساران زد و رفت

دلدار، در امیدواران زد و رفت

بلبل، دستان نوبهاران زد و رفت

گل، خنده به وضع روزگاران زد و رفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸از عمر عزیز رفته افزون از شصت
  2. شمارهٔ ۱۹دل گم شده است، سینه پردازی هست
  3. شمارهٔ ۲۰از دیده به دیده، ناوک اندازی هست
  4. شمارهٔ ۲۱امّید گداست، تا در بازی هست
  5. شمارهٔ ۲۲داغی که بکاود سر پرشور کجاست؟
  6. شمارهٔ ۲۳صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماست
  7. شمارهٔ ۲۴ای شاخ امید، برگ و بار تو کجاست؟
  8. شمارهٔ ۲۵آلوده ی کام دل مشو، کام آن است
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.