پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

فرهنگ نامه

بخش ۴ - در منقبت سرور اولیا -علیه التحیّه و الثّنا- یعنی امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع)

سر شیرمردان عالم، علی

کزو سرفراز است نام یلی

جهان کرم، والی کردگار

امام امم، صاحب ذوالفقار

ز قصرش، کمین پایه، چرخ بلند

ز فیضش گرانمایه، خاک نژند

ولایت بر اندام زیباش چست

وصایت به بالای شانش درست

سر اصفیا، خاتم اوصیا

فرازندهٔ رایت انّما

محیط معانی دل روشنش

ردای یمانی، به تن جوشنش

بلنداخترش، ظلمت کفر کاست

ز تیغ کجش، پشت اسلام راست

سر سرفرازان، جبین سای اوست

دل قدسیان در تولای اوست

به کونین داردگرانی، سرم

که بر درگهش نایب قنبرم

چو دارم اساس غلامی قوی

گدای درم را رسد خسروی

ادامه‌ی فرهنگ نامه

  1. بخش ۶ - در گشایش این نامهٔ نامی گویدشکست استخوان، طبع اندیشه زای
  2. بخش ۷ - در وصف حسنبر وبرز ، چون سرو آراسته
  3. بخش ۸ - صفت جنگدل خاک شد از ستوران، ستوه
  4. بخش ۹ - صفت تیغتناور نهنگی‌ست شمشیر او
  5. بخش ۱۰ - صفت اسبخرامنده کوهی، فلک پیکری
  6. بخش ۱۱ - صفت نامهبفرمود دانای روشن ضمیر
  7. بخش ۱۲ - در نصیحت و بی وفایی دهر گویدز افسون چرخِ دریده دهل
  8. بخش ۱۳ - در صفت مردان کار فرمایدبه دیبا و اطلس فریباست، زن
همه‌ی فرهنگ نامه ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.