پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

فرهنگ نامه

بخش ۱۱ - صفت نامه

بفرمود دانای روشن ضمیر

که فرهنگ را، نسخه بندد دبیر

نگارندهٔ نامه، بگرفت کلک

کشید آن گهرهای غلتان به سلک

سوادش سویدای هشیار مغز

ز هر جنس در وی سخنهای نغز

ز معنی چو گفتار من مایه دار

به گوش خرد پروران، گوشوار

پس اندرز، از نام و ناموس کرد

بیاض از رقم، بال طاووس کرد

پس آذر، ز گفتارهای بلند

به خار و خسِ پست رایان فکند

رقم زد قلم، حجّت خویش را

بخست از سنان، سینه بدکیش را

ادامه‌ی فرهنگ نامه

  1. بخش ۱۳ - در صفت مردان کار فرمایدبه دیبا و اطلس فریباست، زن
  2. بخش ۱۴ - خطاب به پادشاه در قبول صلح و ترک ستیز و اندرزی چند از حِکمچو دشمن دَرِ صلح زد، در پذیر
  3. بخش ۱۵ - حکایتشنیدم شهنشاه گیتی گشای
  4. بخش ۱۶ - صفت ممالک بهشت نشان ایران عَمَّره اللّهبهشت برین است ایران زمین
  5. بخش ۱۷ - در توصیف دارالسلطنه اصفهان گویدگرامی ترین عضو انسان دل است
  6. بخش ۱۸ - در صفت خاموشی گویدتو را تا نباشد گرانمایه ای
همه‌ی فرهنگ نامه ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.