پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۶

سمند جلوه او، کرده تا غبار مرا

چو گردباد، بلند است از مزار مرا

عشق کرده ست رسا، ناله غمّاز مرا

سرمهٔ سوختگی ساخته، آواز مرا

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۸تب و تاب دوزخ از دل نبرد بهشت ما را
  2. شمارهٔ ۹دادی به باد، طره عنبر سرشت را
  3. شمارهٔ ۱۰چنان افشاند چشمم، بی‌تو، اشک بی‌محابا را
  4. شمارهٔ ۱۱فکند از نظرش، چشم کینه خواه مرا
  5. شمارهٔ ۱۲شرار آتش دل، شبنم است باغ مرا
  6. شمارهٔ ۱۳می لعلی ز ساغر می کشم، تبخاله لب را
  7. شمارهٔ ۱۴نمی داند دل آگاه، در دنیا فراغت را
  8. شمارهٔ ۱۵سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.