پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۳

می لعلی ز ساغر می کشم، تبخاله لب را

لب مخمور من نوشید این جام لبالب را

بهشت جاودانی، دستگاه بوسه اش دارد

دهان تنگ او داده ست وسعت، حسن مشرب را

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۵سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
  2. شمارهٔ ۱۶باغ و بهار سازد، جیب و کنار خود را
  3. شمارهٔ ۱۷خوش آنکه غازه گر آیم رخ فرنگ تو را
  4. شمارهٔ ۱۸نبرده لذت دیدار دلگشای تو را
  5. شمارهٔ ۱۹گران‌جان می‌کند، تعظیم بی‌جا اهل دنیا را
  6. شمارهٔ ۲۰یاسمین بنده شود چاک گریبان تو را
  7. شمارهٔ ۲۱به داغ عشق پروردم، بهار خاطر خود را
  8. شمارهٔ ۲۲تا در سخن درآرم، شیرین زبان خود را
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.