شمارهٔ ۵

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۷رفت آنکه دل به محنت، آسوده بود ما را
2. شمارهٔ ۸تب و تاب دوزخ از دل نبرد بهشت ما را
3. شمارهٔ ۹دادی به باد، طره عنبر سرشت را
4. شمارهٔ ۱۰چنان افشاند چشمم، بی‌تو، اشک بی‌محابا را
5. شمارهٔ ۱۱فکند از نظرش، چشم کینه خواه مرا
6. شمارهٔ ۱۲شرار آتش دل، شبنم است باغ مرا
7. شمارهٔ ۱۳می لعلی ز ساغر می کشم، تبخاله لب را
8. شمارهٔ ۱۴نمی داند دل آگاه، در دنیا فراغت را