پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۹

دادی به باد، طره عنبر سرشت را

کردی کساد، نکهت باغ بهشت را

سر، شمع سان ز داغ به آتش که می دهد؟

آیا کسی چه چاره کند، سرنوشت را؟

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۱فکند از نظرش، چشم کینه خواه مرا
  2. شمارهٔ ۱۲شرار آتش دل، شبنم است باغ مرا
  3. شمارهٔ ۱۳می لعلی ز ساغر می کشم، تبخاله لب را
  4. شمارهٔ ۱۴نمی داند دل آگاه، در دنیا فراغت را
  5. شمارهٔ ۱۵سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
  6. شمارهٔ ۱۶باغ و بهار سازد، جیب و کنار خود را
  7. شمارهٔ ۱۷خوش آنکه غازه گر آیم رخ فرنگ تو را
  8. شمارهٔ ۱۸نبرده لذت دیدار دلگشای تو را
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.