پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱۸۹

پریشانی ز احسان، بحر بی پایان نمی بیند

زیانی مایه دار همّت، از نقصان نمی بیند

چه سان آیم برون از دامن صحرای دلتنگی؟

غبارم جلوه گاهی در خور جولان نمی بیند

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۱۹۱چون نقش آن خط و خال، لوح خیال گیرد
  2. شمارهٔ ۱۹۲دل از وحشت سرای عالم غدّار می گیرد
  3. شمارهٔ ۱۹۳از روی لاله رنگ تو خون جوش می زند
  4. شمارهٔ ۱۹۴این باخته نقشان که درین خانهٔ تنگند
  5. شمارهٔ ۱۹۵یکایک از نظرم نور پیکران رفتند
  6. شمارهٔ ۱۹۶گرچه در بزم جهان، گردن میناست بلند
  7. شمارهٔ ۱۹۷شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلند
  8. شمارهٔ ۱۹۸تا حرفی از آن لعل می آلود برآمد
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.