پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۱

بر رخ چه درگشاید، بیگانهٔ وفا را

چشمی که می نبیند دیدار آشنا را؟

نخل فسرده ی ما، نه سایه نه ثمر داشت

ما شاخ خشک بیدیم، معذور دار ما را

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳دل نازک، پر از خون است و رسوا می کند ما را
  2. شمارهٔ ۴سرشکِ لاله‌گون، رشکِ گلستان می‌کند ما را
  3. شمارهٔ ۵چو شیشه بود تمنا تن کبود، مرا
  4. شمارهٔ ۶سمند جلوه او، کرده تا غبار مرا
  5. شمارهٔ ۷رفت آنکه دل به محنت، آسوده بود ما را
  6. شمارهٔ ۸تب و تاب دوزخ از دل نبرد بهشت ما را
  7. شمارهٔ ۹دادی به باد، طره عنبر سرشت را
  8. شمارهٔ ۱۰چنان افشاند چشمم، بی‌تو، اشک بی‌محابا را
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.