پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۸۳

به افسونها، شنیدم بوالهوس را، شاد می کردی

چه می کردم، اگر با او مراهم یاد می کردی؟

خوشا روزی که هر کس غیر من بودی گرفتارت

به گرد دام، می گرداندی و آزاد می کردی

به گلشن رفتم و از نونهالان جلوهها دیدم

اگر می آمدی، خون در دل شمشاد می کردی

زرشک امشب نم دردیده سودی خواب شیرین را

مگر من مرده ام کافسانهٔ فرهاد می کردی؟

چه خاموشی حزین ! آن ناله های دلخراشت کو؟

که در دام و قفس، خون در دل صیاد می کردی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۸۵بدا ما قد بدا فی الحبّ من بیداءِ اشواقی
  2. شمارهٔ ۸۸۶نمی ماند به مصر از پیرهن، جز تهمت چاکی
  3. شمارهٔ ۸۸۷دلا، به جبهه، در دوست را نشان چه دهی؟
  4. شمارهٔ ۸۸۸در دیده و دل، از دل و از دیده جدایی
  5. شمارهٔ ۸۸۹فریاد که از عاشق مسکین که تو داری
  6. شمارهٔ ۸۹۰ای ناله، خوشا بخت رسایی که تو داری
  7. شمارهٔ ۸۹۱بردم به لحد زان رخ افروخته، داغی
  8. شمارهٔ ۸۹۲چو فرهاد ار به تیغ بیستون مردانه آویزی
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.