پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۲۲

ای عهد شکن، با تو اگر کار نبودی

کار دل ما این همه دشوار نبودی

نگذاشتمی آینه ی روی تو از دست

گر باعث حیرانی دیدار نبودی

گر کفر نمی خواست ز ما پیر خرابات

بر گردن جان زلف تو زنّار نبودی

در خواب توانستی اگر روی تو دیدن

در هر دو جهان دیده ی بیدار نبودی

سرگشته نمی دید کسی خلوتیان را

گر یوسف ما بر سر بازار نبودی

مجنون مرا راه کجا بود به محمل؟

گر جلوهٔ او قافله سالار نبودی

گر غالیه سا خال و خط یار نمی گشت

سنبل به بغل، مشک به خروار نبودی

بردندی اگر از می دوشینه ی ما بوی

یک کس به در میکده هشیار نبودی

از تیه کجا بود ره وادی طورم؟

گر نور رخش شمع شب تار نبودی

می سوخت قفس را اثر نالهٔ بلبل

گر پیک صبا قاصد گلزار نبودی

می داد اگر دل به حرم راه حزین را

فارغ ز جهان، ساکن خمّار نبودی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲۴به قید جسم ز جان جهان چه می دانی؟
  2. شمارهٔ ۸۲۵لوح دل را اگر از نقش دوبی ساده کنی
  3. شمارهٔ ۸۲۶در پرده خط، خال به صد ناز گرفتی
  4. شمارهٔ ۸۲۷تنگی از دل نرود تا تو میان نگشایی
  5. شمارهٔ ۸۲۸یک نفس نیست که خون در دل شیدا نکنی
  6. شمارهٔ ۸۲۹بر هر زمین که جلوه کنی آسمان کنی
  7. شمارهٔ ۸۳۰تو و زهد خشک زاهد، من و عشق و می پرستی
  8. شمارهٔ ۸۳۱کشیدی تیغ و ساغر، گشتی آتش، گفتیم چونی
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.