پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۷۰

بی تو چسان به سر برد جان امیدوار من؟

ای بت دلفریب من، صبر من و قرار من

گوهر شاهوار من، مایه افتخار من

باغ من و بهار من، راحت روزگار من

جان من و جهان من، امن من و امان من

عین من و عیان من، سرّ من، آشکار من

زهر غم تو در جهان نوش و نشاط خستگان

تلخ تو در مذاق جان باده ی خوشگوار من

دل ز خم و سبوی تو، مست به های و هوی تو

مقصد دیده روی تو عشق تو اختیار من

سرور سرفراز من، مایهٔ سوز و ساز من

دلبر و دلنواز من، مونس و غمگسار من

دلبر بی نظیر من، مهر تو در ضمیر من

لطف تو دستگیر من، خواریت اعتبار من

دل به هوای روی تو، رفته به جستجوی تو

مانده در آرزوی تو، دیدهٔ اشکبار من

دوش که شمع سان تنم مایهٔ اشک و آه بود

آمد وکرد پرسشم، هوش ربا نگار من

گفت چگونه ای بگو، در غم من حزین من؟

بیکس من غریب من، خستهٔ سوگوار من

گفتم اگر وفا کنی، هست در انتظار تو

سینهٔ داغدار من، خاطر بی قرار من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۷۲ز درویشی بقا دارد دل روشن ضمیر من
  2. شمارهٔ ۷۷۳پیری به راه حرص نتابد عنان من
  3. شمارهٔ ۷۷۴خارم که نیست گلشن صورت سرای من
  4. شمارهٔ ۷۷۵که خواهد رسانید پیغام من
  5. شمارهٔ ۷۷۶با این تنک سرمایگی، زحمت مکش زاری مکن
  6. شمارهٔ ۷۷۷ز رخ چون آتش موسی نمودی، سینه سینا کن
  7. شمارهٔ ۷۷۸روی کِه جلوه کرده که حیرانم این چنین؟
  8. شمارهٔ ۷۷۹نامه ات خواندم و می بایدم افشان کردن
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.