پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۷۶۸

گر چنین پر رخنه از سوز جگر خواهد شدن

نامهٔ من، دام مرغ نامه‌بر خواهد شدن

دست بی صبری اگر از سینه ام فارغ شود

هر قدر چاکی ست، درکار جگر خواهد شدن

رنگ غمّاز است و دل نالان و مژگان خون فشان

عشقبازی های پنهانم سمر خواهد شدن

گر چنین ماند به دل اندوه آن نازک میان

رشته ی جان من آن موی کمر خواهد شدن

سرنوشت خود حزین از شمع محفل فهم کن

زندگانی صرف آه بی اثر خواهد شدن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۷۰بی تو چسان به سر برد جان امیدوار من؟
  2. شمارهٔ ۷۷۱نگاه گرم آتشپاره ای برد اختیار من
  3. شمارهٔ ۷۷۲ز درویشی بقا دارد دل روشن ضمیر من
  4. شمارهٔ ۷۷۳پیری به راه حرص نتابد عنان من
  5. شمارهٔ ۷۷۴خارم که نیست گلشن صورت سرای من
  6. شمارهٔ ۷۷۵که خواهد رسانید پیغام من
  7. شمارهٔ ۷۷۶با این تنک سرمایگی، زحمت مکش زاری مکن
  8. شمارهٔ ۷۷۷ز رخ چون آتش موسی نمودی، سینه سینا کن
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.