پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۵۴

به عجز من بنگر وز غرور یارمپرس

ز سرفرازی آن سرو پایدار مپرس

به غمزه های شکارافکن از کمین برخیز

ز خونبهای من ای نازنین سوار مپرس

گداخت زهر فراق تو جان شیرینم

ز تلخ کامی شبهای انتظار مپرس

تویی که چاره دلهای دردمندانی

ز دردمندی دلهای بیقرار مپرس

مقیم لنگر تسلیم عشق باش حزین

درین محیط پرآشوب از کنار مپرس

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۵۶دلها ز جلوه خون شد و یاری ندید کس
  2. شمارهٔ ۵۵۷بی مطرب و می چشم تری را چه کند کس؟
  3. شمارهٔ ۵۵۸جلوهٔ ناز تو ای سرو روان ما را بس
  4. شمارهٔ ۵۵۹شب سودازدگان زلف پریشان تو بس
  5. شمارهٔ ۵۶۰ای طرّه برافشانده، خدا را ز گدا پرس
  6. شمارهٔ ۵۶۱تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس
  7. شمارهٔ ۵۶۲ای ساقی صبوح نجات از خمار بخش
  8. شمارهٔ ۵۶۳گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.