پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۵۰

حیرت زده را تاب رخ یار میاموز

این آینه را طاقت دیدار میاموز

ای کبک دری، پای به اندازه خودکش

طاووس مرا شیوه رفتار میاموز

طوطی، عجب از ساده دلی های تو دارم

گفتار به آن لعل گهربار میاموز

بد مست ز کس حاجت ارشاد ندارد

خونریز به آن چشم جگردار میاموز

ای رند تنک حوصله بگذار حزین را

می خوردن و آشفتن دستار میاموز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۵۲با یار نیست دوری ما راکمی هنوز
  2. شمارهٔ ۵۵۳ز ترکتازی آن نازنین سوار هنوز
  3. شمارهٔ ۵۵۴به عجز من بنگر وز غرور یارمپرس
  4. شمارهٔ ۵۵۵جز خون به بزم ما می نابی ندید کس
  5. شمارهٔ ۵۵۶دلها ز جلوه خون شد و یاری ندید کس
  6. شمارهٔ ۵۵۷بی مطرب و می چشم تری را چه کند کس؟
  7. شمارهٔ ۵۵۸جلوهٔ ناز تو ای سرو روان ما را بس
  8. شمارهٔ ۵۵۹شب سودازدگان زلف پریشان تو بس
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.