پرش به محتوای اصلی
هاتف اصفهانی هاتف اصفهانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷

این تیغ که در کف آتشی سوزان است

هم دشمن عمر و هم عدوی جان است

با این همه جان بخشد اگر نیست شگفت

چون در کف فیاض هدایت خان است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹یک لحظه کسی که با تو دمساز آید
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰هر شب به تو با عشق و طرب می‌گذرد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱یارب رود از تنم اگر جان چه شود
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲دست ساقی ز دست حاتم خوشتر
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳ای مستمعان را ز حدیث تو سرور
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴باز آی و به کوی فرقتم فرد نگر
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵باز آی و دلم ز هجر پردرد نگر
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶دارم ز غم فراق یاری که مپرس
همه‌ی رباعیات ←

هاتف اصفهانی درباره‌ی هاتف اصفهانی

سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.