پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

غزلیات

شمارهٔ ۵۰

تن در بد و نیک یار دادیم

دل در غم آن نگار دادیم

تاجی برسر ز خاکپایش

بر تخت وفاش بار دادیم

همرنگ تو سوی گل نشاندیم

هم پای بدست خار دادیم

تا چند مگر که خویشتن را

در عشق هزار بار دادیم

درقبضه زینهار خواری

سرمایه به زینهار دادیم

فرمود که بی قرار می باش

ما نیز براین قرار دادیم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۲سرو را چون سوی آن گردون اعلا آمدیم
  2. شمارهٔ ۵۳ای همچو گل مطیع تو با برگ و بانوان
  3. شمارهٔ ۵۴ای صنم ماه روی هر چه توانی مکن
  4. شمارهٔ ۵۵ای بهار جان و دل بخرام یکره در چمن
  5. شمارهٔ ۵۶ای حلقه زلفین تو دام گل و سوسن
  6. شمارهٔ ۵۷ای بر فلک رسیده خروش از سماع تو
  7. شمارهٔ ۵۸ای ابر گلستان معالی کرم تو
  8. شمارهٔ ۵۹ای مرا بیشه دوستداری تو
همه‌ی غزلیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.