پرش به محتوای اصلی
عبدالقادر گیلانی

عبدالقادر گیلانی

غزلیات

۷۴ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۶۱ - نشان یار می‌جویم به خود مشغول می‌گردم که از خود یار می‌جویم
  2. شمارهٔ ۶۲ - قلندرخانه عشق ما به جنّت از برای کار دیگر می‌رویم
  3. شمارهٔ ۶۳ - محی دل افگار کاسه سر شد سفال و دیده گریان همان
  4. شمارهٔ ۶۴ - ناله های من من که هستم زنده دور از دلربای خویشتن
  5. شمارهٔ ۶۵ - مجال صحبت در خلوت مجالی کی بود با تو حدیث خویشتن گفتن‌؟
  6. شمارهٔ ۶۶ - طلب آمرزش نه چندانی گنه‌کار‌م که شرح آن توان دادن
  7. شمارهٔ ۶۷ - جمال یار ندارم گرچه آن دیده که بینم در جمال تو
  8. شمارهٔ ۶۸ - گر تو طلبی داری گر تو طلبی داری ، بیداری شب‌ها کو
  9. شمارهٔ ۶۹ - یار کو؟ افسر شاهی نخواهم خاک پای یار کو‌؟
  10. شمارهٔ ۷۰ - من که‌ام! من کی‌ام؟ رسوای شهر و عاشق دیوانه‌ای
  11. شمارهٔ ۷۱ - دل پرغم گر دل غم پرور ما غمگساری داشتی
  12. شمارهٔ ۷۲ - دل زار بگو با این دل زارم کشد جور و جفا تا کی‌؟
  13. شمارهٔ ۷۳ - برون آ شهسوارا برون آ شهسوار من تعلّل بیش از این تا کی‌؟
  14. شمارهٔ ۷۴ - بی وفا بی‌وفا یارا چنین تا کی جفا‌کاری کنی‌؟

متن اشعار به نقل از گنجور.