پرش به محتوای اصلی
سراج قمری سراج قمری

غزلیات

شمارهٔ ۱۰

دم او، زنده کند مرده از انک

هست با روح برابر باده

تو نمازی به ریا برده و، ما

سجده برده به سوی هرباده

وقف خورده تو و، ما، کرده شکم

وقف بر مصطبه و، بر باده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲در حق من ز حادثه نامهربان‌تری
  2. شمارهٔ ۱۳به جان آمدم بی‌تو، جانا کجایی؟
  3. شمارهٔ ۱۴ای طره‌های خوبان، از نافهٔ تو بویی
  4. شمارهٔ ۱۵آیا دلم از رنج برآساید گویی؟
همه‌ی غزلیات ←

سراج قمری درباره‌ی سراج قمری

سراج‌الدین قُمری آمُلی معروف به سراج قمری یا قمری آملی (درگذشتهٔ ۶۲۵ ق.) از شاعران قرن ششم و اوایل قرن هفتم است. برخی او را خوارزمی و بعضی گرگانی دانسته‌اند ولی غالباً او را آملی می‌دانند. وی با عمادی شهریاری و کمال اسماعیل هم‌روزگار بوده و مداحی سلطان غیاث‌الدین ملکشاه خوارزمی را می‌نموده است. دیوان سراج قمری سیزده ه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.