پرش به محتوای اصلی
سراج قمری سراج قمری

غزلیات

شمارهٔ ۱۳

به جان آمدم بی‌تو، جانا کجایی؟

خبر ده چرا رفته‌ای یا کجایی؟

ز هرکس، روم پرسمت تا تو چونی

به هرجا روم بنگرم تا کجایی؟

بهار آمد و شادمان گشت از او دل

تو ای نوبهار دل کا کجایی؟

به باغ اندرون جلوه کردند گل را

ندیده جمالت دریغا کجایی؟

رخ گل شکفت و قد سرو شد خوش

تو ای گلرخ و سروبالا کجایی؟

منم باغم هجرت اینجا نشسته

تو رفته به سوی تماشا کجایی؟

شب و روز می گویم و می سرایم

نگارا کجایی؟ نگارا کجایی؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵آیا دلم از رنج برآساید گویی؟
همه‌ی غزلیات ←

سراج قمری درباره‌ی سراج قمری

سراج‌الدین قُمری آمُلی معروف به سراج قمری یا قمری آملی (درگذشتهٔ ۶۲۵ ق.) از شاعران قرن ششم و اوایل قرن هفتم است. برخی او را خوارزمی و بعضی گرگانی دانسته‌اند ولی غالباً او را آملی می‌دانند. وی با عمادی شهریاری و کمال اسماعیل هم‌روزگار بوده و مداحی سلطان غیاث‌الدین ملکشاه خوارزمی را می‌نموده است. دیوان سراج قمری سیزده ه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.