قدسی مشهدی
شمارهٔ ۳۷۱
آن را که بود درخور افسر چو گهر
سر بی کله است یا کلاهش بی سر
دایم گردون دهد خسیسان را فر
بر تاج خروس پر نه و دم همه پر
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۳۷۳در کوی مجاز هرکه شد راهسپر
- شمارهٔ ۳۷۴از حادثه گر چرخ شود زیر و زبر
- شمارهٔ ۳۷۵از قدر هنر، بی‌هنران را چه خبر؟
- شمارهٔ ۳۷۶ای از تو نظر یافته ارباب نظر
- شمارهٔ ۳۷۷چون رفت ازین گنبد فیروزه حصار
- شمارهٔ ۳۷۸انسان که طفیل او فلک راست مدار
- شمارهٔ ۳۷۹زردست اگرچه چهره عاشق زار
- شمارهٔ ۳۸۰در گلشن دهر تا خزان است و بهار
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.