پرش به محتوای اصلی
قاسم انوار قاسم انوار

غزلیات

شمارهٔ ۶۷۷

درمانده ام از غم جدایی

ای عشق گره گشا کجایی؟

بیگانه مشو ز آشنایان

پیش آی، که نیک آشنایی

دل غرقه بحر تست، جاوید

ای گوهر فرد دلربایی

هر لحظه درود می فرستم

آن دم که سرود می سرایی

در موت و حیات چاره سازی

در کعبه و دیر رهنمایی

در هر دو جهان بجود فردی

در ملک وجود پادشایی

قاسم ز سر وجود برخاست

از جود تو می کند گدایی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۷۹زلف را شانه زن، که رعنایی
  2. شمارهٔ ۶۸۰سؤالی دارم، ای جان، کز کجایی
  3. شمارهٔ ۶۸۱غرق آن بحر محیطست دل شیدایی
  4. شمارهٔ ۶۸۲چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بویی
  5. شمارهٔ ۶۸۳هله! عاشقان، که راهست بهو،زنید هویی
همه‌ی غزلیات ←

قاسم انوار درباره‌ی قاسم انوار

سید معین‌الدین علی پسر نصیر پسر هارون پسر ابوالقاسم حسینی قاسمی انواری تبریزی معروف به شاه قاسم انوار (زادهٔ ۷۵۷ هجری قمری در سراب، درگذشتهٔ ۸۳۷ هجری قمری در روستای لنگر تربت جام)، از شاعران ایرانی است. او از پیروان خاندان صفی‌الدین اردبیلی بود. معین‌الدین در شعر قاسمی یا قاسم تخلص میِکرد و یکی از پسران شیخ صفی‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.