پرش به محتوای اصلی
فیض کاشانی فیض کاشانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸

تو را امام ز اعدا خدا نگه دارد

فرشته‌‏ات به دو دست دعا نگه دارد

ز دیده خواه نهان باش و خواه عیان

خدات در همه حال از بلا نگه دارد

صبا به درگه او گر دل مرا بینی

ز روی لطف بگویش که جا نگه دارد

ز درد دوست نگویم حدیث جز با دوست

که آشنا سخن آشنا نگه دارد

سر و زر و دل و جانم فدای مهدی باد

که حقِّ خدمت اهل وفا نگه دارد

غبار راه گذارش نشان دهید که فیض

به یادگار نسیم صبا نگه دارد

خرد ز فتنه آخر زمان حذر فرمود

ز دست بنده چه خیزد خدا نگه دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۰بلینا بالفتن فی لیلة الهجر
  2. شمارهٔ ۸۱ای خرم از نوید قدومت بهار عمر
  3. شمارهٔ ۸۲روی بنمای اماما و ره منبر گیر
  4. شمارهٔ ۸۳به حدیث آی و علوم خودم از یاد ببر
  5. شمارهٔ ۸۴مهدی آخر زمان آید به دوران غم مخور
  6. شمارهٔ ۸۵ای صبا نکهتی از خاک در یار بیار
  7. شمارهٔ ۸۶عید است روز جمعه و یاران در انتظار
  8. شمارهٔ ۸۷بیا امام که آئین احمد آید باز
همه‌ی غزلیات ←

فیض کاشانی درباره‌ی فیض کاشانی

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود. وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.