پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۸۶

عُجْب در مستی ندارد هیچ فرقی با شراب

من نمی‌دانم چرا بدنام شد تنها شراب!

رندی و چندین رعونت شیخی و صدگونه عیب

چون شود هشیار کس! اینجا شراب آنجا شراب

بیخودی جاوید باید، عمر دنیا کوتهست

من نمی‌نوشم از آن در نشئة دنیا شراب

نیست در دلبستگی‌ها نشئه‌ای در باده هم

هست با وارستگی دنیا و مافیها شراب

چارة لغزیدن این ره عصای بیخودیست

هر کجا افتم ز دست عقل گویم: یا شراب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۸دلم از غصّه رنجورست امشب
  2. شمارهٔ ۸۹بی‌لبت ساغر می‌ آب ندارد امشب
  3. شمارهٔ ۹۰نگه نکرده گذشتی ز من به ناز امشب
  4. شمارهٔ ۹۱جان فدا کردم که تا شد وصل او یک دم نصیب
  5. شمارهٔ ۹۲زلف را با تیره‌بختی شد رخ جانان نصیب
  6. شمارهٔ ۹۳گر برین قامت فزاید جلوة آن دلفریب
  7. شمارهٔ ۹۴غنچه را از حسرت لعل تو دل در بر بسوخت
  8. شمارهٔ ۹۵امشب ز فرقت تو دلم چون چراغ سوخت
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.