پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۵۴۸

به زلف او دل خود را به ابرام آشنا کردم

عجب رم کرده مرغی باز با دام آشنا کردم

دل بی‌طاقتی خون باد کز بی محرمی آخر

صبا را با سر زلفش به پیغام آشنا کردم

ز هر مویم دو صد فوّارة الماس می‌جوشد

به تلخی‌های هجران تو تا کام آشنا کردم

نزاکت غوطه‌ها در شهد و شکر خورد تا آخر

به صد تلخی لب او را به دشنام آشنا کردم

به هر گام از ره مطلب دو صد منزل پس افتادم

به راه عقل نافرجام تا کام آشنا کردم

به کامم ناگوارا بود خون بادة عشرت

به صد خون دل آخر لب بدین جام آشنا کردم

به راه عشق فیّاض آفتی چون نیکنامی نیست

غلط کردم، به نیکویی چرا نام آشنا کردم!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۵۰بسی بگریستم کان شوخ را تندی ز خو بردم
  2. شمارهٔ ۵۵۱غلط کردم دلت را با ترحّم آشنا کردم
  3. شمارهٔ ۵۵۲به فریادی ترا سرگرم در بیداد خود کردم
  4. شمارهٔ ۵۵۳چسان گرم سخن با آن بت شیرین دهن گردم
  5. شمارهٔ ۵۵۴در ره او هر دو عالم را به یکدیگر زدم
  6. شمارهٔ ۵۵۵شب ز شیون بلبل گوینده را آتش زدم
  7. شمارهٔ ۵۵۶بلبل عشقم که چون با شوق دمساز آمدم
  8. شمارهٔ ۵۵۷خاک پای تو که در چشم تر انباشته بودم
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.