پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۰۳

چون صبا از گل تو بو گیرد

اول از خون دل وضو گیرد

شانه هر شب حساب دل‌ها را

از سر زلف مو به مو گیرد

زخم دل را نمی‌ توانم بست

لب دریا کجا رفو گیرد!

گر بخندد به روی مرهم داغ

نمک داغ چشم او گیرد

مفت فیّاض دان که محتسبش

دست در گردن سبو گیرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۰۵به صد افسون در آن دل یاد من منزل نمی‌گیرد
  2. شمارهٔ ۳۰۶چه شد بازم که زخمم باج از مرهم نمی‌گیرد
  3. شمارهٔ ۳۰۷چه سازم دست دردی دامن جانم نمی‌گیرد
  4. شمارهٔ ۳۰۸ویرانه دلی دان که محبّت نپذیرد
  5. شمارهٔ ۳۰۹فریب جنّتم در عشق کی مغرور می‌سازد
  6. شمارهٔ ۳۱۰شب از هجر رخت صد غم در غمخانة ما زد
  7. شمارهٔ ۳۱۱صبح بلبل به نوا برخیزد
  8. شمارهٔ ۳۱۲که می‌تواند از پیش یار برخیزد؟
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.